### Overview
In Book Three of the *Masnavi*, Rumi addresses the psychological and spiritual paradox of human anxiety. He uses the allegory of a lion dragging a man into a forest to illustrate how the 'lion of destiny' (*shir-e qada*) carries humans away while their minds remain preoccupied with worldly chores and professions.

### The Illusion of Worldly Fear
Rumi highlights a key human irony:
1. **Fear of Poverty:** People fear poverty so much that they plunge themselves 'up to their throats in salty water' (symbolizing exhausting, bitter worldly struggles) to avoid it.
2. **Misdirected Fear:** By focusing their fear on the condition of poverty itself rather than on the 'Creator of Poverty' (*faqr-afarin*), they remain trapped.
3. **The Paradox of Grief:** Out of fear of future grief, they live in constant present grief, pursuing illusory existence (*hasti*) only to fall into non-existence (*adam*).

### Spiritual Solution
Rumi asserts that if people feared the divine source of the...

The Paradox of Worldly Anxiety and Fearing the Creator of Poverty in the Masnavi

In Book 3 of Jalaluddin Rumi's *Masnavi*, as the mystic Daquqi prepares to lead prayer, he witnesses a ship caught in a violent storm. The terrified passengers, including sinners and disbelievers, sincerely repent and pray to God in the face of imminent drowning. However, a demon mocks them, declaring that their piety is driven solely by fear and that they will return to their worldly desires once saved. Rumi uses this dramatic scene to contrast the spiritual vision of the wise with the blindness of the ignorant. Invoking the teachings of Prophet Muhammad, Rumi explains that while the ignorant only recognize the reality of divine power and the consequences of their actions at the very end—when faced with death—the spiritually wise possess the foresight to 'see from the first rank.' The wise perceive the ultimate destination and final outcome at the very beginning, maintaining their spiritual awareness without needing the extreme threat of a sinking ship to awaken them.

Daquqi's Vision of the Sinking Ship and the Foresight of the Wise

## Original content
<div dir="rtl" style="text-align: right; line-height: 2; margin-top: 0.5rem;">

آنچنانک ناگهان شیری رسید 
مرد را بربود و در بیشه کشید
او چه اندیشد در آن بردن ببین 
تو همان اندیش ای استاد دین
می‌کشد شیر قضا در بیشه‌ها 
جان ما مشغول کار و پیشه‌ها
آنچنانک از فقر می‌ترسند خلق 
زیر آب شور رفته تا به حلق
گر بترسندی از آن فقرآفرین 
گنجهاشان کشف گشتی در زمین
جمله‌شان از خوف غم در عین غم 
در پی هستی فتاده در عدم

</div>

Google

## Original content
<div dir="rtl" style="text-align: right; line-height: 2; margin-top: 0.5rem;">

آن دقوقی در امامت کرد ساز 
اندر آن ساحل در آمد در نماز
و آن جماعت در پی او در قیام 
اینت زیبا قوم و بگزیده امام
ناگهان چشمش سوی دریا فتاد 
چون شنید از سوی دریا داد داد
در میان موج دید او کشتیی 
در قضا و در بلا و زشتیی
هم شب و هم ابر و هم موج عظیم 
این سه تاریکی و از غرقاب بیم
تند بادی همچو عزرائیل خاست 
موجها آشوفت اندر چپ و راست
اهل کشتی از مهابت کاسته 
نعره وا ویلها برخاسته
دستها در نوحه بر سر می زدند 
کافر و ملحد همه مخلص شدند
با خدا با صد تضرع آن زمان 
عهدها و نذرها کرده به جان
سر برهنه در سجود آنها که هیچ 
رویشان قبله ندید از پیچ پیچ
گفته که بی فایده ست این بندگی 
آن زمان دیده در آن صد زندگی
از همه اومید ببریده تمام 
دوستان و خال و عم، بابا و مام
زاهد و فاسق شد آن دم متقی 
همچو در هنگام جان کندن شقی
نه ز چپشان چاره بود و نه ز راست 
حیله ها چون مرد، هنگام دعاست
در دعا ایشان و در زاری و آه 
بر فلک زیشان شده دود سیاه
دیو آن دم از عداوت بین بین 
بانگ زد کای سگ پرستان علتین
مرگ و جسک ای اهل انکار و نفاق 
عاقبت خواهد بدن این اتفاق
چشمتان تر باشد از بعد خلاص 
که شوید از بهر شهوت دیو خاص
یادتان ناید که روزی در خطر 
دستتان بگرفت یزدان از قدر
این همی آمد ندا از دیو لیک 
این سخن را نشنود جز گوش نیک
راست فرمودست با ما مصطفی 
قطب و شاهنشاه و دریای صفا
کانچ جاهل دید خواهد عاقبت 
عاقلان بینند ز اول مرتبت
کارها ز آغاز اگر غیبست و سر 
عاقل اول دید و آخر آن مصر
اولش پوشیده باشد و آخر آن 
عاقل و جاهل ببیند در عیان
گر نبینی واقعهٔ غیب ای عنود 
حزم را سیلاب کی اندر ربود
حزم چه بود بدگمانی بر جهان 
دم بدم بیند بلای ناگهان

</div>

## English translation
That Daqūqī prepared himself for the imamate; on that shore he entered into prayer.
And that congregation stood behind him: what a beautiful people, and what a chosen imam!
Suddenly his eye turned toward the sea, when he heard cries of 'help, help' from the sea.
Amid the waves he saw a ship in decree, in calamity, and in distress.
Night, cloud, and a mighty wave together: these three darknesses, and fear of drowning.
A violent wind rose like Azrael; it threw the waves into turmoil on left and right.
The people of the ship were diminished by terror; cries of 'alas, woe' arose.
They were striking their hands on their heads in mourning; infidel and atheist all became sincere.
With God, with a hundred entreaties at that moment, they made covenants and vows with their lives.
Bare-headed in prostration were those whose faces had never seen the qibla through all their twistings and turnings.
Those who had said, 'This servitude is useless,' at that moment saw a hundred lives in it.
They had cut off all hope completely from friends, maternal uncle, paternal uncle, father, and mother.
Ascetic and sinner became God-fearing at that instant, as the wretched one does at the time of soul-tearing death.
There was no escape for them from left or right; devices die when the time of prayer comes.
They were in prayer, wailing, and sighing; black smoke from them rose to the heavens.
At that moment the demon, out of manifest enmity, cried: 'O dog-worshippers, doubly diseased ones!
Death and rot, O people of denial and hypocrisy: this outcome must finally be.
Your eyes will be wet after deliverance, so that through lust you become the demon's special own.
You will not remember that one day in danger God took your hand by His decree/power.'
This cry was coming from the demon, yet only a good ear hears this speech.
Mustafa spoke truly to us, the Pole, the king of kings, the sea of purity:
what the ignorant will see at the end, the wise see from the first rank.
Even if deeds are unseen and secret at the beginning, the wise person sees the beginning and that final destination.
If the beginning is hidden, nevertheless

دفتر سوم - بخش ۱۰۰ - شنیدن دقوقی در میان نماز افغان آن کشتی کی غرق خواست شدن / Book Three - Section 100 - Daquqi Hearing Amidst Prayer the Wailing of That Ship Which Was About to Sink

Root URL: https://ganjoor.net/
Source URL: https://ganjoor.net/

This Reference node represents the source used by the Literature-to-1Cademy migration agent.

Ganjoor

## Original content
<div dir="rtl" style="text-align: right; line-height: 2; margin-top: 0.5rem;">

چون دقوقی آن قیامت را بدید 
رحم او جوشید و اشک او دوید
گفت یا رب منگر اندر فعلشان 
دستشان گیر ای شه نیکو نشان
خوش سلامتشان به ساحل باز بر 
ای رسیده دست تو در بحر و بر
ای کریم و ای رحیم سرمدی 
در گذار از بدسگالان این بدی
ای بداده رایگان صد چشم و گوش 
بی ز رشوت بخش کرده عقل و هوش
پیش از استحقاق بخشیده عطا 
دیده از ما جمله کفران و خطا
ای عظیم از ما گناهان عظیم 
تو توانی عفو کردن در حریم
ما ز آز و حرص خود را سوختیم 
وین دعا را هم ز تو آموختیم
حرمت آن که دعا آموختی 
در چنین ظلمت چراغ افروختی
همچنین می رفت بر لفظش دعا 
آن زمان چون مادران با وفا
اشک می رفت از دو چشمش و آن دعا 
بی خود از وی می بر آمد بر سما
آن دعای بی خودان خود دیگرست 
آن دعا زو نیست گفت داورست
آن دعا حق می کند چون او فناست 
آن دعا و آن اجابت از خداست
واسطهٔ مخلوق نه اندر میان 
بی خبر زان لابه کردن جسم و جان
بندگان حق رحیم و بردبار 
خوی حق دارند در اصلاح کار
مهربان بی رشوتان یاری گران 
در مقام سخت و در روز گران
هین بجو این قوم را ای مبتلا 
هین غنیمت دارشان پیش از بلا
رست کشتی از دم آن پهلوان 
واهل کشتی را به جهد خود گمان
که مگر بازوی ایشان در حذر 
بر هدف انداخت تیری از هنر
پا رهاند روبهان را در شکار 
و آن ز دم دانند روباهان غرار
عشقها با دم خود بازند کین 
می رهاند جان ما را در کمین
روبها پا را نگه دار از کلوخ 
پا چو نبود دم چه سود ای چشم شوخ
ما چو روباهان و پای ما کرام 
می رهاندمان ز صدگون انتقام
حیلهٔ باریک ما چون دم ماست 
عشقها بازیم با دم چپ و راست
دم بجنبانیم ز استدلال و مکر 
تا که حیران ماند از ما زید و بکر
طالب حیرانی خلقان شدیم 
دست طمع اندر الوهیت زدیم
تا بافسون مالک دلها شویم 
این نمی بینیم ما کاندر گویم
در گوی و در چهی ای قلتبان 
دست وا دار از سبال دیگران
چون به بستانی رسی زیبا و خوش 
بعد از آن دامان خلقان گیر و کش
ای مقیم حبس چار و پنج و شش 
نغز جایی دیگران را هم بکش
ای چو خربنده حریف کون خر 
بوسه گاهی یافتی ما را ببر
چون ندادت بندگی دوست دست 
میل شاهی از کجاات خاستست
در هوای آنک گویندت زهی 
بسته ای در گردن جانت زهی
روبها این دم حیلت را بهل 
وقف کن دل بر خداوندان دل
در پناه شیر، کم ناید کباب 
روبها تو سوی جیفه کم شتاب
تو دلا منظور حق آنگه شوی 
که چو جزوی سوی کل خود روی
حق همی گوید نظرمان در دلست 
نیست بر صورت که آن آب و گلست
تو همی گویی مرا دل نیز هست 
دل فراز عرش باشد نی به پست
در گل تیره یقین هم آب هست 
لیک زان آبت نشاید آب دست
زان که گر آبست مغلوب گلست 
پس دل خود را مگو کین هم دلست
آن دلی کز آسمانها برترست 
آن دل ابدال یا پیغامبرست
پاک گشته آن ز گل صافی شده 
در فزونی آمده وافی شده
ترک گل کرده سوی بحر آمده 
رسته از زندان گل بحری شده
آب ما محبوس گل ماندست هین 
بحر رحمت جذب کن ما را ز طین
بحر گوید من تورا در خود کشم 
لیک می لافی که من آب خوشم
لاف تو محروم می دارد تورا 
ترک آن پنداشت کن در من درآ
آب گل خواهد که در دریا رود 
گل گرفته پای آب و می کشد
گر رهاند پای خود از دست گل 
گل بماند خشک و او شد مستقل
آن کشیدن چیست از گل آب را 
جذب تو نقل و شراب ناب را
همچنین هر شهوتی اندر جهان 
خواه مال و خواه جاه و خواه نان
هر یکی زینها تورا مستی کند 
چون نیابی آن خمارت می زند
این خمار غم دلیل آن شدست 
که بدان مفقود، مستی ات بدست
جز به اندازهٔ ضرورت زین مگیر 
تا نگردد غالب و بر تو امیر
سر کشیدی تو که من صاحب دلم 
حاجت غیری ندارم واصلم
آنچنانک آب در گل سر کشد 
که منم آب و چرا جویم مدد
دل تو این آلوده را پنداشتی 
لاجرم دل ز اهل دل برداشتی
خود روا داری که آن دل باشد این 
کو بود در عشق شیر و انگبین
لطف شیر و انگبین عکس دلست 
هر خوشی را آن خوش از دل حاصلست
پس بود دل جوهر و عالم عرض 
سایهٔ

دفتر سوم - بخش ۱۰۲ - دعا و شفاعت دقوقی در خلاص کشتی / Book Three - Section 102 - The prayer and intercession of Daquqi in saving the ship

## متن و ترجمه / Text and Translation
<div data-farsi-poem-layout="v1" style="overflow-x: auto; margin: 0.75rem 0;">
<table dir="rtl" aria-label="Persian poem with couplet translations" style="width: 100%; table-layout: fixed; border-collapse: collapse; line-height: 1.9;">
<tbody>
<tr data-poem-unit="0" data-kind="couplet">
<td data-source-line="1" lang="fa" style="width: 50%; text-align: right; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 1rem 0.2rem 0;">آنچنانک ناگهان شیری رسید</td>
<td data-source-line="2" lang="fa" style="width: 50%; text-align: left; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 0 0.2rem 1rem;">مرد را بربود و در بیشه کشید</td>
</tr>
<tr data-translation-for="0">
<td colspan="2" lang="en" dir="ltr" style="text-align: center; vertical-align: top; padding: 0.15rem 1rem 0.8rem; font-size: 0.92em; border-bottom: 1px solid rgba(128, 128, 128, 0.28);">Just as when a lion suddenly arrived, 
seized the man and dragged him into the forest—</td>
</tr>
<tr data-poem-unit="1" data-kind="couplet">
<td data-source-line="3" lang="fa" style="width: 50%; text-align: right; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 1rem 0.2rem 0;">او چه اندیشد در آن بردن ببین</td>
<td data-source-line="4" lang="fa" style="width: 50%; text-align: left; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 0 0.2rem 1rem;">تو همان اندیش ای استاد دین</td>
</tr>
<tr data-translation-for="1">
<td colspan="2" lang="en" dir="ltr" style="text-align: center; vertical-align: top; padding: 0.15rem 1rem 0.8rem; font-size: 0.92em; border-bottom: 1px solid rgba(128, 128, 128, 0.28);">see what he thinks in that being carried away; 
think the same, O master of religion!</td>
</tr>
<tr data-poem-unit="2" data-kind="couplet">
<td data-source-line="5" lang="fa" style="width: 50%; text-align: right; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 1rem 0.2rem 0;">می کشد شیر قضا در بیشه ها</td>
<td data-source-line="6" lang="fa" style="width: 50%; text-align: left; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 0 0.2rem 1rem;">جان ما مشغول کار و پیشه ها</td>
</tr>
<tr data-translation-for="2">
<td colspan="2" lang="en" dir="ltr" style="text-align: center; vertical-align: top; padding: 0.15rem 1rem 0.8rem; font-size: 0.92em; border-bottom: 1px solid rgba(128, 128, 128, 0.28);">The lion of fate drags us into the forests 
while our souls are occupied with work and trade.</td>
</tr>
<tr data-poem-unit="3" data-kind="couplet">
<td data-source-line="7" lang="fa" style="width: 50%; text-align: right; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 1rem 0.2rem 0;">آنچنانک از فقر می ترسند خلق</td>
<td data-source-line="8" lang="fa" style="width: 50%; text-align: left; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 0 0.2rem 1rem;">زیر آب شور رفته تا به حلق</td>
</tr>
<tr data-translation-for="3">
<td colspan="2" lang="en" dir="ltr" style="text-align: center; vertical-align: top; padding: 0.15rem 1rem 0.8rem; font-size: 0.92em; border-bottom: 1px solid rgba(128, 128, 128, 0.28);">Just as people fear poverty— 
submerged to the throat in bitter water—</td>
</tr>
<tr data-poem-unit="4" data-kind="couplet">
<td data-source-line="9" lang="fa" style="width: 50%; text-align: right; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 1rem 0.2rem 0;">گر بترسندی از آن فقرآفرین</td>
<td data-source-line="10" lang="fa" style="width: 50%; text-align: left; vertical-align: top; overflow-wrap: anywhere; padding: 0.45rem 0 0.2rem 1rem;">گنجهاشان کشف گشتی در زمین</td>
</tr>
<tr data-translation-for="4">
<td colspan="2" lang="en" dir="ltr" style="text-align: center; vertical-align: top; padding: 0.15rem 1rem 0.8rem; font-size: 0.92em; border-bottom: 1px solid rgba(128, 128, 128, 0.28);">if they feared the One who creates poverty, 
their treasures would be revealed to them in the earth.</

Learn Before

Original content

Related

Learn After